و دانشهائى هستند كه انگيزه‌ى دارا بودن آنها رسيدن به خواستهاى نفسانى و هدفهاى دنيوى است و وسيله قرار دادن آنها براى به چنگ‌آوردن منافع حسى و لذتهاى بدنى و قدرت‌يابى و فخرفروشى بر ديگران ، و رسيدن به منزلت و رياست بر همگنان و فرمانروائى ؛ و آشكار است كه امروزه بيشتر سفلگان پى اين دانشهايند . دانشهائى كه ضررشان بيش از سود و در دست نبودنشان بهتر از بدست آوردن آنهاست . آنچه نوشته آمد شرح مختصرى از مطالبى است كه در نوشته‌هاى قوم يافته‌ايم و از عقايد و آراء آنها ديده‌ايم . فصل [ 8 ] چرا كردار زشت موجب شقاوت اخروى است دانسته بايد كه تكرار كارهاى شهوانى و غضبى و اقدام زياد به اعمال قبيح جسمانى ، كه موجب وابستگى نفس به امور پست مادى مىگردد ، و همچنين انس نفس به تاريكىهائى كه او را فرامىگيرند ، جلوى بينش عقل را از ادراك حقائق علمى و دقائق عملى مىگيرد ؛ درصورتىكه سعادت آخرت بدان بستگى دارد و وارستگى از شقاوت جاويدان بدان حاصل آيد . از اين‌رو خداوند تعالى در اشاره به كسانى كه در تحصيل لذتهاى مادى غرق و از ادراك حقائق علمى عاجز گشته‌اند مىفرمايد « 10 » : « خداوند بر دلها و شنوائى آنان مهر زده و بر بينائى آنان پرده‌ايست ، و آنان را عذابى عظيم است » . زيرا كه پرداختن و همت‌گمارى نفس و بكارگيرى قواى خويش درين كارهاى مختلف دنيوى و مصروف داشتن آنها درين لذائذ ناقص ، موجب صرف‌نظر كردنش از عالم قدس و محل رحمت و كرامت و منبع افاضه‌ى خيرات

--> ( 10 ) - خَتَمَ اللَّهُ عَلى قُلُوبِهِمْ وَ عَلى سَمْعِهِمْ وَ عَلى أَبْصارِهِمْ غِشاوَةٌ وَ لَهُمْ عَذابٌ عَظِيمٌ . [ سوره بقره 2 / 7 ]